Gecenin zifiri karanlığına inat umudumun kanatlarını çırpıyorum.
Sonun ya da başlangıcın soyutluğundan sıyrılıp ufkumu açan bir yoldayım.
Sonsuzluk dairesinde ilerliyorum,
Biliyorum hoşnutsuzluğumu…
Koşuyorum fütursuzca elimde bir fener, aydınlat yolumu ey bihaber,
Ardımda bıraktığım doğrular, yanlışlar!..
Düşün yakamdan artık, gidiyorum ben derbeder.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta