Yağan yağmur akacak yatağını bulur da,
Dal kırılıp suya düşende ışkın’ını verir.
Döner kendi ekseninde dünya sessiz.
İçinde biriktirir suskunluğunun gücünü.
Kim kime hizmet eder bilinmez bir kaos.
İnsan ki; kendi tarihini yazar durmadan.
Ölüm; doğal ayıklayıcı tırpanı birilerinin elinde.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
