Çayımı alıp sokağın dökülüşünü gören penceremin karşısına otururum
Konuşmayı pek sevmez sokaklar,ben derdimi anlatırım da
O hala suspus,karşımda çocuklara sahip çıkar
Sonra sen çıktın Ahmet abinin ahşap kapılı küçük tatlı marketinin köşesinden
Kuşlar cıvıldamayı bıraktı,dünya durdu
Çiçekler sana döndü
Ağaçlar yapraklarını düşürdü
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta