Duasız dilin yandığı,
Semaya açılmayan elin işlevini kaybettiği zamandayım.
Secdeye değmeyen alnın kirlendiği,
Rükuya eğilmeyen sırtın kamburuylayım.
Sabahları uyandığımda ışıksız pencerelerle karşı karşıyayım,
Gözlerimde yoksunluk kalıntıları artıyor.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta