Duasız dilin yandığı,
Semaya açılmayan elin işlevini kaybettiği zamandayım.
Secdeye değmeyen alnın kirlendiği,
Rükuya eğilmeyen sırtın kamburuylayım.
Sabahları uyandığımda ışıksız pencerelerle karşı karşıyayım,
Gözlerimde yoksunluk kalıntıları artıyor.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta