Korkuyorum,
Sevgisi aşınmış, vicdanı tükenmiş,
kalpler arasında yaşamaktan.
Bir sızı değiyor dişlerime, irkiliyorum
umarsızca savuruyorum bakışlarımı,
bir iki adım daha demeden, sancılanıyor gene kalbim
bir ağaç dibine çöküp cigaramı yakıyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta