Umudun üşüyor ellerimde.Ve düşüyor gözlerimden bir bir hatıraların.Kırık kalbimin orta yerinde dünden kalma bir yangın.İçimden bir çığlık kopuyor,sana sitem dolu yalvarışlarımla birlikte.Korkuyorum yar.Senden gitgide.uzaklaşıyorum.
Korkuyorum yar.Sensizliğe günden güne alışıyor,sonunu kestiremediğim bir kıyamete yaklaşıyorum.Gözlerimde birikmiş hüznüm doluyor avuçlarıma.Düşlerim karışıyor yalnızlığıma.Sensizliğimden kalan onca acı çöküyor varlığıma,saklayamıyorum.
Umutsuzluğumun gölgesinde filizlenen sevdandan, sonra yokluğunun belasında karanlığa karışıp da kendimde kaybolmaktan korkuyorum.Korkuyorum yar.Gitgide saplanıyorum bu kara yazgıya.Geceye dönüyor içimde bütün aydınlıklarım.Bütün çırpınışım nafile,kaçışlarım çaresiz sensizliğe sonsuz bir hızla düşüyorum.Ve üşüyorum yalnızlığımda.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta