bir gül yaprağında öldüğümüz günleri unuttun galiba
sen bir avuç kurşunla karşımda duruyorsun
bir canavarmışsın gibi korkuyorum senden
sırtımda kutup serinliğindeki terler
fırat oluyor nil oluyor
gözlerim haykırıyor sarıl diyor titreyen bedenim
siyahı çıltırtan uçurumları kıskandıran bir derinliği var gözlerinin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta