Oturmuşum yolun ortasında karanlıkta bekliyorum.
Birinin önüme doğru ışık tutmasını istiyorum.
Artık kendi başıma kalanına devam edemiyorum.
Çünkü ben hem yalnızlıktan hem (de) karanlıktan korkuyorum...
Bilmiyorum belki garip geliyor duyguları hissedemiyorum.
Yaşantı olgusundan ne zevk ne hüzün tadabiliyorum.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta