Oturmuşum yolun ortasında karanlıkta bekliyorum.
Birinin önüme doğru ışık tutmasını istiyorum.
Artık kendi başıma kalanına devam edemiyorum.
Çünkü ben hem yalnızlıktan hem (de) karanlıktan korkuyorum...
Bilmiyorum belki garip geliyor duyguları hissedemiyorum.
Yaşantı olgusundan ne zevk ne hüzün tadabiliyorum.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta