Zamanla yerinde bırakıyorum bazı şeyleri,
Eksilttiğimi yerine koyamamaktan bir hayli korkuyorum.
Bu başını alıp giden muzip sessizlik,
Ah! bu sonuna kadeh dolusu yaş sığan name.
Yitip gidiyor insan, bir çare çürüyor,
Anlatamadığı onlarca şey arasında.
Ve hayali mümkün onlarcası içinde her seferinde bitap.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta