Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Korku kimi zaman topuklarımıza kanat takar, kimi zaman da ayaklarımızı yere çivilermiş..Korkudan kaçmak çılgınlıktır, buna çaba harcayanlar melek olacaklarına büsbütün alçalırlar..Hissettiklerinizden büyük bir haz aldım...Biliyorsunuz ki, düşüncelerimizin en iyi aynası yaşamlarımızın akışıdır...Ve bu akış bizi olgunlaştırır...Sevgili Sevinç yüreğine sağlık...Canan Üçer
Güzel bir anlatım, kutlarım.
Saygılarımla,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta