Bakmaya kıyamadığım kahverengi gözlerini
Bana huzur veren o masum gülüşünü
Özlediğim sevgini
Bu demir parmaklıklar ardında,
Unutmaktan korkuyorum
O sımsıkı tuttuğum ellerini
Öpmeye doyamadığım dudaklarını
Tutmayı özlediğim ellerini
Bu demir parmaklıklar ardında
bırakmaktan korkuyorum..
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta