Yaşamaktan bir hayli yorulmuş gencin satırbaşlarındayım, Merhaba.
Ve Korkuyorum.
Yaşamımı stresli yapanlardan..
Korkuyorum..
Sesim kısılıyor.
Korkuyorum..
Ve bir kez daha
aklımdan çıkmayan kadından beni kurtarın..
Yoksa korkuyorum..
Kasvetli bir zamandı sanki,baktıgım her yerde sen vardın ve ben baktıklarımla konuşuyordum..
Bir adamı ne kadar delirtmişse zaman o kadar ihanete ugruyordum.
Kızılayda her gün içtigim o bankta dahil üstüme devriliyordu sanki..
Boşalan şişeler Yaşamımı delip geçiyor gibi..
Yani anlarsınız ya yaşamak elimde degil.
Yani diyebilirsiniz ki bu adam ayyaş.
Bir yandan da çırılçıplagım,sokaktaki dilenciden farkım yok..
En sonunda Ankaraya parmak atmak gibi birşey bu.
Sonuna gelicek olursak yine tüm bu yaşananları ve yaşatanları şiir sonunda sikmek.
Sorgusuzca deli bir yaşama alışır olmuş gözlerimse pörtlek
Yazan ellerimse her zamankinden dahada titrek...
Bir yandan da damarlarımdaki alkol akışı o kadar da işlek..
Çankaya sokakları bir hayli boş,
Ayagımda ayakkabı var ama bir hayli yalınım
Çıkmaz bir sokakta kaldım
Yol haritamı başka sokaklarda bıraktım..
Korkuyorum..
Gerçekten canımdan çok sevdigim kadın
Düşmüş bir abazan peşine
Yanılmışım ve de çok yanmışım..
Korkuyorum..
Seni kalbimin derinliklerine yazmışım.orda kalmış
Senin sesini duydugumda yaram açılmış,
Acım Ankaranın en Tenha sokaklarında Tekrarlarca yankılanmış..
Ve de eskisinden fazla korkuyorum..
Kadınım saçlarını dola boynuma korkuyorum hadi gelmenden.
Kıyamet degilse onun gözleri
Kıyam et de al canımı..
Korkuyorum...
Emre Akbulut
Orostopol 2011
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta