Korkuyorum bu hayattan hem de çok.
Yaşadığım her an korkutuyor beni.
Hâyallerimden sevdiklerimden ayrılmaktan.
Ummadığım şeyleri yaşamaktan
Ben bunlardan korkuyorum.
Bazen tek çıkış ölüm diyorlar.
Oysa ölüm bir çıkış değil başlangıçtır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evt ben korkmuyorum semra abla istikamet hep iman doğrultusunda... benim yanımda beni kollayan rab olduktan sonra
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta