sonu belli olmayan bir yolda
sensizliğe doğru yürüyorum
aydınlığa küs gecenin karanlığında...
yağmur damlacıkları sardı her tarafımı.
gecenin sessizliğine bıraktım üşüyen bedenimi
yürüyorum kaldırımlarda sevgi ye hasret yüreğimle
kaldırımların haykırışları çanlatıyor kulaklarımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta