Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Korkmamak gerek yaşamdan, cevapsız hiçbir soru yoktur evrende, sadece gerçekleri duymak ürkütür,korkutur bizi, ne kadar acı olsa da gerçek gerçektir. Kabullenmekten başka yoktur çıkar yolu.. Kabullenmekte erdemliktir...TEBRİKLER....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta