İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
korku... bir adım geriden başlamaktır... ne için olursa olsun... hele ki sevdâ için ise belki de kaybetmektir...sessizce yaşamak ise ödül gibi görülse de bütük bir ızdırap olabilir...
hayatın bilinmezlerinden, neden olmadığının cevabı hep bir sır olarak kalacaktır...bilinse de...
farklı bir yaklaşım olmuş...tebrikler Tuğrul Bey...selam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta