Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sağlam karakterli bir insanın yüreğinin fotokopisini buldum dizelerinizde...En büyük korkunun sahtekar insanlardan olması gerektiğini de mükemmel vurgulamışsınız şiirinizde...Mısralarınız bir çağlayan gibi..Beğeniyorum şiirlerinizde kullandığınız dili...Ve de yürekten kutluyorum sizi...Saygımla...Hüseyin Erdoğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta