Belki birkaç ay geçti yollarımız ayrıları, zaman o kadar uzun geldiki yokluğunda, geri dönmeyeceğine alışmaya çalışmak, çok yordu varlığımı. Neydi seni bana getiren, beni sana esir veren. Şimdi düşünüyorumda; beraber olduğumuz halde, geldiğin gibi gideceğin korkusuyla yaşamaktansa ‘hiç yaşamamayı tercih ederim.’
26.03.2005 / 09:50 / ümit engin
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta