Belki birkaç ay geçti yollarımız ayrıları, zaman o kadar uzun geldiki yokluğunda, geri dönmeyeceğine alışmaya çalışmak, çok yordu varlığımı. Neydi seni bana getiren, beni sana esir veren. Şimdi düşünüyorumda; beraber olduğumuz halde, geldiğin gibi gideceğin korkusuyla yaşamaktansa ‘hiç yaşamamayı tercih ederim.’
26.03.2005 / 09:50 / ümit engin
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta