Bir gün kalktığımızda
Gün doğmasa
İnsanlar uyanınca
Bir gün insanlar uyanmasa
Gün doğunca
Kim arar güneşi
Kim sorar insanı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Güne bakan çiçeklerini unutuyoruz sevgili Mustafa inanç . Onların gözü hep güneşin üzerinde değilmidir doğuşundan batışına kadar . Kıyamet bekleyinceye kadar çiçek olurduk belki hepimiz . Kutluyorum kalemini ve yüreğini .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta