kollarımı iki yana açtı
uçsuz bucaksız gök
başımı döndüren mevsim
öper ruhumu
yüreğimi tutuşturur
nisan yağmurları
her yanım titrer
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




:) tebessümle bakıyorum okuduklarımı almadan önce... bahar gibi yaz gibi... sevda üzeri kömürleri yıldızlı idi...
Nisan yağmurları göz yaşına sığınak olmalı. üşüyordu yağmur da vardı. ağlamayacaktı çünkü ıslanmıştı...
aşktan/dı
saygıyla...
Ayşe...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta