Naif korkularla
atıldık gökyüzüne
hasat mevsiminde toplayacaklardı
Tuzduk
buluttuk
okyanus kadar aşktık
dün sığ bir derede çırpınırken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dün yalnızlığa cevapsız sorularla lanet ederken
bugün
sonsuzluğu aştık
kendimizi aştık
aşka ulaştık
cok güzel siir..final harika..gönlüne saglik.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta