Doludan korkusundan, yağmurlara koşuyor.
Beterin beterinden, betere sığınıyor.
Fırtına korkusundan esip gürlüyor bazen.
Ürperten sessizliği ondan bozuyor insan.
Üzmektense, mesela, üzülmeyi yeğliyor.
Bir zalim olmaktansa, mahcup olmak istiyor.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta