Korkunun sükuneti
Bir işler çeviriyor olmalıydı tutunup eteğime bir kara çalı gibi
kim bilir neyin peşindeydi
sık sık edebiyat sokağına uğruyormuş
ben görenlerin yalancısıydım
gece ve gündüz hem de her saat başı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta