Bir ses mi duydum gecenin içinden,
Yoksa kendi kalbimin yankısı mıydı inceden
Karanlık yalnız değildi,
Hecelerimiz doğuyordu aynı nefesten.
Pencereden süzülen ay ışığı bile ürkek,
Rüzgâr bile temkinli esiyor perdeme.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta