Acıtmıyor artık yalnızlığın şevki yüreğimi,
Yazık ki, doymuyor nefrete damarlarım
Kanımda dolaşıyor gecenin acımasız talihi
Yorgun bedenim bunalıyor isabetsizce
Utanç kuyusunun derinliklerine sürüklüyor köklerim ruhumu
Yalancı korkular, azımsamalar soğutuyor ezik bünyemi
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta