Korkunç Şiiri - Mavi Nihani

Durgun deniz huzurunda sandım yaşamayı.
Her yaşımda göğsümde patlayan
Tekinsiz fırtınaların gazabına rağmen
Sığınak sandığım limanlar aslında yok

Yaşam ölüme uzanan
Hakikati koza gibi saran
Kelebek misali kısacık bir yolmuş...

Seyir halindeyim hayat okyanusunda
Alemler yüzüyor dipsiz denizlerde
Dehşete düşmüş benliğimi arıyorum
Bir ömür yetmiyor kendine varmayı dehlizlerde

Yıldız yıldız gözlerim
ve ben
şimdi anlıyorum!

Pusuya yatmış dalgaların sinsiliğinden
Yolunda olduğum pusulanın iki yüzlülüğünden
Yoldaş bildiğim beşerin kötülüğünden
Daha karanlığı
Daha yalnızı
Daha korkuncu yokmuş...