Korkum Şiiri - Ömer Çetinkaya

Halim anlamayan iyâl elinden,
Bu yaşta kula kul olmaktan korkum.
Yavrular yetişti takatım kesik,
Kuzular sahipsiz kalmaktan korkum.

Dolupta taşmamak nedir bilin mi?
Acep ola sözlerime gelinmi?
Umudum yitirdim arar bulun mu?
Dert den saçlarımı yolmaktan korkum.

Dolmayınca taşmaz insanın gönlü,
Ah vah la bitirdik verilen ömrü,
Eldeki sermayem yıkılmış benmi?
Ellerim yanımda kalmaktan korkum.

Servet devir aldım satıp savurdum,
Ateş olup etrafımı kavurdum,
Taş gibi cüssemi yere devirdim,
Sararıp gül gibi solmaktan korkum.

İyi kötü idrakini etmedim,
Bu günlerin hesabını tutmadım,
Ak akçeyi kara güne atmadım,
Muzdarip kötürüm olmaktan korkum.

Ömer Çetinkaya şiirdir hayat,
Bütün korkuları yenmektir sanat,
Hayat bir sınavdır sorular katkat,
Sonunda İmansız ölmekten korkum...04.01.2001