Ay ışığında mısır tarlasının ortasında
Arınmış insanca kaygılardan ve beklentisiz.
Çoktan durmuş zembereği saatinin, ama:
-Zaman yine de, yıpratıyor onu.-
Kimse konuşmuyor kendisiyle
Yalnız kuşlar hatırlıyor onu,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




korkuluk işte ne yaparsın. İnsandan farkı ols agerek diyorsan Sn melektaşım o başka
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta