Şehrin, bütün ışıkları söndü.
Ve gece, karanlığa büründü.
Hüznüm, ruhumun aynası oldu,
Korkularım, bir bir geri döndü.
Sardılar etrafımı, kahpece.
Vurdular yüreğimi, haince.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




güzel bir anlatım terkedilmişliği ve yalnızlığı anlatıyor.kaleminize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta