Çelik zırhlı duvarlar taşımaz ki yaşadığım gamı
İnci tanesi gibi gözyaşında sakladığım ağlamı
Yaşa diye Zindana koydular cihana sığmayan feryadımı
Yıktım gönül mülkünü kopardım hayatın ar damarını
Korkularım gerilmiş duruyor bir saat zembereğinde
Ne zaman cinnet geçirir korkularım kurulmuş bu saatte
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çığlığı taşımak gibi... Saygılar.
Değişi yorumlama tarzınız ve anlatımınız nefisti..başarılar.........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta