Yalnızlık ürpertisi şimşeklerin sesiyle
dalga dalga yayılır korkunun nefesinde,
kapkaranlık dünyamda parlayan ışıkların
delik deşik ettiği güzelim perdelerle
kader birliği edip dualara dalarım;
cesareti imdada çağırır korkularım..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




'Yangın araçlarının canavar düdükleri
felaket habercisi ambulans sirenleri
tam kalbinden vururken gece sessizliğini, '
sıkça duyarız yollarda bu sesleri..
ama kimbilir içinde neler geçer o siren çalan ambulansların..
belki de ağıtlar yakılır içlerinde..göremeyiz..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta