Korkular var içim de.
Bir rüzgâr eser de,
Koparırsa beni dalımdan.
Bir gün çook sever de,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Korkusuzluk hiç korkmamak değil.Korkmaktan korkmamaktır.....Korkmaktan korkmayın ve an'ı yaşayın... Elinizdeki tek sermaye içinde yaşadığınız 'an' ...gerisi hep hikaye ..gerisi yalan.....
anılar da 'an' ların anılışından başka nedir ki...?.. anılacak 'an' lar yaşamanız dileğiyle....
Yâr yâranınız ola............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta