İnsan değil bu toplumda,
Yeri var ki korkun ondan.
Korunurum korktuğumda,
Biri var ki korkun ondan.
İyiye cephe alıyor,
Belden aşağı dalıyor.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Sayın Mustafa Bay, katkınız ve değerlendirmeniz için teşekkür eder, esenlik dilerim.
Hikaye
"Yaygın" artık!
Onlardan korunmak neredeyse imkansız!
İşin garibi,
"Yollarda" onlar
Sanalda onlar
Sokakta onlar!
Önlem mi, YOK!
Sanki "yesinler birbirini" isteniyor!
Trafikte
Sokakta
"Sırada"
Sanalda!
Utanmayı unuttuğumuzdan beri
"CAMIZ" kalmadı ortalıkta,
"Derisinden" ötürü!
Tebrikler teşhis eden şiire Nevzat Bey...
Sayın Mustafa Bay, katkınız ve değerlendirmeniz için teşekkür eder, esenlik dilerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta