En cesur çocuğuydum korku ülkesinin,
En büyük günahımdı masumiyetim.
Biriktirdiğim zamanlar değildi harcadığım,
Ben en çok harcadığım zamanları biriktirdim.
Eldiveninden çekilen parmakları gibi
Bir boşluğa itilirken hep yalnızlığı bildim,
Denize düştüğüm zamanlarda sarılacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta