Sonunda geldik sözlerin divanına
İki küçük korku çiçeği avuçlarımızda
Sözlerden önce ilkin onlar düştü aramızdaki boşluğa
Köksüz topraksız sürgün verir ısrarla
Santim santim bilenir heceler
Bizi gün gün ayırırlar
Dedik ya iki korku çiçeği büyüyor hala
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta