Mutluluğun verdiği korkuydu içimi kemiren
Aklımdaki bu tedirginlik
Kalbimdeki bu hissizlik
Mutluluğun verdiği korkuydu
Aklım ve kalbim yoksundu umuttan
Beni hayatta tutan neydi bilmiyorum
Ne kalmıştı benden geriye
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta