Korkusuz insan yok, şüphesiz.
Korkmak, insanı hayatta tutan yegâne şeylerden.
Peki, korkuyu kontrol edememek ne türden bir aptallık?
Çaresizce, korktuğun her şeyden kaçmak...
Neden bu boşvermişlik, emin misin korktuğundan?
Korktuğunu kabul edip, kaçarak yine uzaklaşmak...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta