yirmi dört mart iki bin üç, İstanbul.
Kendi elimden kaçan aptal kelimeleri okumaktan korkuyorum en az yarını görmekten korktuğum kadar
Ve ben korkularımı inkar etmekten yoruldum
Ellerim tir tir titrerken kendime neden yalan söyledim?
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta