Korku
Bu akşamüstü uzun süreden beridir ilk defa sensiz çay içtim çay bahçesinde, ağlamak geldi içimden korktu yüreğim. Sığınacak bir liman aradı kelimelerden isyan edecek gibi oldu dilim, cehennemden korktu bedenim. Oysa seni tanımadan öncesine kadar bir tek korkum vardı o da yazamamaktı.
İnsan neden korkar bu zaaf mıdır yoksa hissiyat mıdır bilemiyorum. Bilimsel bir açıklaması vardır elbet. Belki de insanı dış etkenler korkak olmayı zorlamıştır ilk başta annelerimiz babalarımız sonra etrafımız daha sonra kutsa olan her şey...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta