Hangi korkunun tutsaklığıydı,
Bizi böyle çiçeklerin kokusundan,
Mahrum kılan,
Hangi korkulardı içimizi yakan...
Görünmeyen ama hep var olan,
Bir alev gibi ateşi canlı tutan.
Neydi ha!neydi o!
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Edebiyat kokulu
Bu zaman yapraklarında...
Sizinle beraber bir yazar olmaktan
Sevinçliyiz, gurur duyduk efendim...
Tebrik ederim, başarılar dilerim sayın Hasan BİÇİCİ üstat
Saygılar sunarım...esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta