Ne çok korku biriktirmişim gömlek ceplerimde öyle.
Be çok acı, ne çok çaresizlik.
Bir umut var uzaklarda yahut çok yakın.
Bir ışık, bir aydınlık...
Tutmak istiyorum uzanıp yakasından,
Uzanmaya gücüm yok.
Koşup geçmek istiyorum aydınlığının içinden huzura ve mutluluğa,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta