İnsanlar değil,gece korkuyor insandan.Her yerde bir figan,küfürler deliyor izzetinefsi.Kaç can ölüme tutsaklığı yaşıyor,kaç el giriyor mazlumun koynuna ve kaç göz bakıyor uykudayken bile karanlığa.Islanmış çarşaflarda ölü ceninler dönüp bakıyor Tanrı'ya..Tanrı ağlıyor utancından...Asyacan Nermin Devrimci...
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta