Attım içimden hiç atamam dediğim korkuyu
Umursamıyorum artık ne olacak tenime dediğim sorguyu
İster bir bina üstü isterki bir aslan kafesinde yem
Öyle veya böyle bitecek kurusada kalacak yine gözlerde nem...
Bilmem görenler duyanlar bu duruma ne diyecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta