Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Ben bir çığlığım
Sonsuza uzanan bir çığlık
Bir doğru bile değilim.
Hacimsizim.
Yerçekimi yok
Bulunduğum yerde.
Evrensel bir boşluktayım.
Biri ellerimden tutsa diyorum
Biliyorum
Çok kırılganım.
Ancak bende bir insanım
Ayıp değil aaa
Korkuyorum
Vede çok yalnızım.
Uzun sarı saçlarımı
Çoktan kestirdim.
Artık aynaları sevmiyorum
Ancak
Bakışlarım hala çocukluğumdan kalma
Kapatamıyorum.
Ağlama anne ağlama
Seni seviyorum!
sanırım aşkın ayak sesleri geliyor şiirinizde duyuyorum...sevgiler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta