Yitirdiğim yaşantımdan arda kalan acıların birikimiydi
İçimdeki duygular
Gözlerimden haykıran ince bir sitemdi
Kime ve neye olduğunu bilmediğim..
Sayfaların karardığı, kalemlerin kendini tükettiği,
Saygısız bir varoluşun ortasında, çoğalmaktı belki de yalnızlığım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Sıcaklığı tenimde amansız bir coşku ile türküsünü söyledi.
Sessizliği dinledim sonra
İnce bir uğultu beynimi parçalayacakken uyandım uykumdan
Rüyalarımı süsleyen renkleri hatırlamıyorum şimdi de
Gülüşlerimden arda kalan hüzünlerde hep yalandı
Onlar sadece benim korkularım
Zifiri karanlık içinde kalan
Sakladığım, sakındığım içimden atamadığım
Korkularım...
Kutlarım
Ant+10 Puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta