Yitirdiğim yaşantımdan arda kalan acıların birikimiydi
İçimdeki duygular
Gözlerimden haykıran ince bir sitemdi
Kime ve neye olduğunu bilmediğim..
Sayfaların karardığı, kalemlerin kendini tükettiği,
Saygısız bir varoluşun ortasında, çoğalmaktı belki de yalnızlığım.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Sıcaklığı tenimde amansız bir coşku ile türküsünü söyledi.
Sessizliği dinledim sonra
İnce bir uğultu beynimi parçalayacakken uyandım uykumdan
Rüyalarımı süsleyen renkleri hatırlamıyorum şimdi de
Gülüşlerimden arda kalan hüzünlerde hep yalandı
Onlar sadece benim korkularım
Zifiri karanlık içinde kalan
Sakladığım, sakındığım içimden atamadığım
Korkularım...
Kutlarım
Ant+10 Puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta