Henüz günışığı görmemişken,tutar biri elinden,
Aydınlığa götüreceğim diye;
Sen ışığı beklerken o,alır götürür
Yalnızlığın en karanlık köşesine.
Derken biri daha çıkar karşına,
Belki bu sefer diye umutlanırken kalırsın yapayalnız,
Tek başına.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta