Beni her gören
Ne güzel baktığımı söylüyor
Ne kadar içten,
Ne kadar da candan.
Oldukça da kibarmışım…
“O’nu çok seviyorum çünkü —
Seni sevmekle başladı her şey...
Gölgeni güneş ettim
Her gecenin ertesine,
Seni koydum
Sana süslendim.
Mürekkebim sana düştü kâğıtlarda
Bir yağmur altındaydı,
Şemsiyesiz
Ve bir sokak genişliğinde...
Zaman; an’da
Sen; kalbimin tarafında
Dururkendi.
Bugün şehre yağmur yağdı
Toprak ıslandı,
Ben ıslandım
Ve içimde halen,
Eskilerden kalma
Ağırlığı, boşluğunun...
Haklısın aslında
Bulunmamakla bulutlarımın altında
Islanırsın kirpiklerimden...
Kim bilir hangi rüzgarın
okşadığı saçlarının
kimlere kokusunu sürüyorsun
Yeniden doğmayı beceremedik
Biz hatalarımızdan,
Yok olmayı seçtik.
Acıtmak;
yaşam tarzıyken duyguların,
Savaşmadık,
İçimde,
Şakrak çocukluğum.
Sevinç çığlıkları, nağme nağme
Çalıyor kutsal melodisini
Kurulmuş salıncağı, ağaçtan
Şarkı söylüyor çocukluğum
Hayatım bir yük sırtımda
Ve çok ağır…
Kalbim,
Hırpani bir ömrün izlerini taşır
Arada cilveyle yanaşır zaman;
Her sözü yalanla,
Üstüme bir şeyler alıp çıkacağım
Sıradan bir mevsimdin sen
Terelelli bir rüzgar,
Ya da sadece ağustosta gideri olan
Öylesine bir gölgeydin sen…
Her şeye rağmen;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!