Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mustafa Bey; akıl akıldan üstümdür derler, Türk Ulusunu gaflet uykusundan uyandırmak için daha daha neler yazıp, söylemeliyiz? Yoruma teşekkür ederim selamlar...
"Korkma!"
Ne çok tekrar ediyor
Atalar,
"Korkunun ecele faydası yok!"
"Korkaklar her gün
Cesurlar bir gün"
Ve senin marşın böyle başlıyor,
"Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak..."
Korksaydı Ataların
Sen bugün var mıydın, yok muydun!
İşte bu kadar...
Tebrikler Fahri Bey...
Mustafa Bey; akıl akıldan üstümdür derler, Türk Ulusunu gaflet uykusundan uyandırmak için daha daha neler yazıp, söylemeliyiz? Yoruma teşekkür ederim selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta