Korkma ! bu gece de ölmüyorsun
İsrafil sûra üflemiyor, Mikail rızkını veriyorsa
Sabır serumları takılıyorsa koluna her gece,
Ağır yoklukların yoğun bakımsızlığında hayat sendromunu kaldıracak kadar direnç vaat etmiyorsa yüreğin
Yaşamak için direniyorsan herşeye ve herkese inat !
Yaşam ünitesine bağlı beş kişilik yalnızlığında
Korkma ! bu gece de ölmüyorsun...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir **"Henüz bitmedi"**nin en dokunaklı, en İslami damarlı, en hastane kokulu hâli. Okurken insanın içindeki o tükenmiş ama hâlâ nefes alan parçaya sarılıyor sanki.
Özellikle ağır depresyon, yas, maddi-manevi çöküş yaşayanlara "bir gece daha dayan, bakalım yarın ne olacak" diyen bir el uzatıyor.
Çok etkileyici buldum, teşekkür ederim paylaştığın için.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta